Yapı-Endüstri Merkezi (YEM) tarafından düzenlenen ve Yılmaz Zenger’in yürütücülüğünde gerçekleştirilen "No Computer" başlıklı workshop, sanatçının Ümraniye’deki atölyesinde yapıldı. Tasarım disiplinlerinde öğrenim gören üniversite öğrencileri ile bu alanda eğitim almış profesyonellerin katıldığı workshop iki gün boyunca devam etti. Farklı bir malzeme ile tasarlama ve üretme, form ve işlev kavramlarının tartışıldığı workshop öğrencilerden büyük ilgi gördü.

Tasarımcıların dijital ortamla ilişkisini keserek, yeni form ve malzemeler üzerine araştırma yapmalarına olanak sağlayan workshopta, tasarlanan ürünlerden birinin poliüretan maddeden üretilmesine de destek verilecek. BASF Grup bünyesinde yer alan Elastogran firmasının Satış Yöneticisi Ömer Bilgin’in poliüretan madde hakkında bir sunum yaptığı workshopta, katılımcılar ayrıca poliüretan maddenin üretim sürecine ilişkin küçük bir uygulama izleme şansını da yakaladılar.

Etkinliği düzenlerken iki amaç üzerinde durduklarını belirten Yılmaz Zenger, "Etkinliği düzenlerken hem yeni binasına taşınan YEM'in çevresiyle ilişkilerini geliştirmeyi; hem de katılımcıların yeni malzemeler tanıyarak tasarım ufuklarını genişletmeyi amaçladık" dedi. Workshopta katılımcıları farklı malzemelerden farklı tasarımlar üretmeye yönlendirdiklerinin altını çizen Zenger, "Benim yapı malzemelerini kullanarak tasarımlar yapmak gibi bir özelliğim var. Bu workshopta da kullandığımız malzemelerin hepsi inşaat malzemesi. Bütün bu inşaat malzemelerini, birer dekorasyon malzemesi haline getiriyoruz" dedi.

Hayata atılmaya hazırlanan öğrencilere elinden gelen yardımı yaptığını söyleyen Zenger, üniversitede verdiği dersler sırasında gençlerde büyük bir moral bozukluğu ve korku gözlemlediğini, korkularını yenmelerine yardımcı olarak onları yüreklendirmeye çalıştığını ve bu workshopın da aslında bir "yüreklendirme çalışması" olduğunu belirtti.

Bilgisayar teknolojilerinin tasarım aşamasında büyük kolaylıklar sağladığını ifade eden Zenger, "Ancak söyleyecek sözü olmayanlar, en iyi teknolojilere sahip olsalar da eser üretemezler. Her biçimin içinde farklı geometriler vardır. Çok karmaşık görünen bir geometrinin içinde düzlemler varsa, öncelikle bir maket oluşturup o düzlemleri uygular ve daha zor elde edilecek üç boyutlu formun sınırlarını görmeye çalışırsınız. Bugün burada ortaya çıkan tasarımlar içinde de hayata geçirilmeye değer şeyler olursa elimden gelen desteği veririm. Ama burada önemli olan hayata geçirilecek bir tasarımın ortaya çıkıp çıkmaması değil, katılımcıların zihinlerinde yeni bir ufkun açılmış olmasıdır" dedi.

Katılımcılar ne dedi?

Timuçin Öncül (Marmara Üniversitesi İçmimarlık Öğrencisi)

Etkinliğe katılma fikri, buraya beraber geldiğim arkadaşımdan çıktı. Bilgisayar ortamında malzemeyi görmeden çizim yapıyorsunuz. Bu workshopta bilgisayarsız tasarım yapılacağını duyunca katılmak istedim. Bu şekilde yaratıcılığımı daha çok kullanabiliyorum.

Gamze Yalçın (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi İçmimarlık Öğrencisi)

Ben burada geniş alanlar için oturma birimleri tasarlıyorum. Renkli ve plastik malzemeden farklı formlarda ürünler oluşturmaya çalışıyorum. Zaten workshopın genel konusu, form üzerinde farklı mobilya tasarımları yapmak. Ayrıca plastik malzemeyi çok seviyorum ve kendimi bu konuda geliştirmek istiyorum. Yılmaz Zenger de bu konuda çok başarılı bir isimdir. Bir de bu tarz workshoplar Türkiye’de çok az yapıldığı için hemen ilgimi çekti. Bu etkinlik benim açımdan çok faydalı oldu. Öncelikle burada birçok kişiyle tanıştım. Yılmaz Zenger’in atölyesini görmek, benim için çok güzel bir deneyim oldu. Ayrıca elle bu şekilde uğraşmak; sadece bir kartonu eğip bükerek mobilya düşünmek çok farklı bir durum gerçekten.

Çağlar Genç (İstanbul Teknik Üniversitesi Endüstri Ürünleri Tasarımı Öğrencisi)

Yılmaz Zenger okulda bize konferans vermişti. Bu etkinlikten orada haberim oldu. Ben bugün formlarla oynayarak, koltuk veya sandalye tasarlamaya çalışıyorum. Spiral formları dengeleyebilir miyim; dengelersem neler olur gibi sorulara yanıt arıyorum. Yılmaz Zenger, malzeme ve formlarla çok oynayan bir tasarımcı. Bu ikisinde uzmanlaşmış bir ustanın tecrübelerinden yararlanabilmek için bu workshopa katıldım. Bilgisayar ortamında arada bir mercek oluyor ve o aldatıcı olabiliyor. Malzemeye dokunmak ve onu hissetmek, hocalarımızın hep önerdiği bir şeydir zaten. Malzemeyle oynarken yanlışlıkla bile bir form çıkabiliyor ortaya. Ayrıca Zenger üretim yöntemleri konusunda da çok bilgili. Burada bu yöntemleri bire bir görebilme şansımız oldu. Bu nedenle workshopın, Zenger’in atölyesinde olması çok önemli bence.

Ece Günay Daylan (Endüstri Ürünleri Tasarımcısı)

Yılmaz Zenger’i zaten uzun zamandır takip ediyordum. Böyle bir etkinliğin yapılacağını öğrenince “Yaşasın!” dedim. Çok uzun zamandır bilgisayar kullanmadan tasarım yapmamıştım. O kadar bilgisayara bağımlı tasarımlar yapıyoruz ki, o anlamda bu etkinliğin bana çok katkı sağlayacağını düşündüm. Çünkü uzun zamandır ellerimi kullanarak tasarım yapmıyordum. Bir de burada kullanılan cam takviyeli plastik gibi malzemelere yabancıyım. Daha sonraki tasarımlarım için bu malzemenin sınırlarını öğrenmenin faydalı olacağını düşündüm. Workshop boyunca bir oturma birimi tasarladım. Çok düzgün çıktı ama görsel olarak beni tatmin etmediği için şimdi biraz daha gelişmiş bir versiyonunu tasarlamaya çalışıyorum. Plastik malzeme için doğru bir tasarım yapmayı burada öğrendiğim için ileride yine bu malzeme üzerine çalışmaya devam ederim diye düşünüyorum.

Yunus Emre Karakurt (Kadir Has Üniversitesi İçmimarlık ve Çevre Tasarımı Öğrencisi)

YEM’in internet sitesinden etkinlik duyurusuna ulaştım. Yılmaz Zenger gibi bir tasarımcıyla tanışma ve onun atölyesini tanıma fırsatı bulabileceğim için katıldım. Ben bu workshopta bir aydınlatma elemanı ve bir sehpa tasarladım. Tasarımda özellikle ilk aşamanın elle olması gerektiğini düşünenlerdenim. Çünkü daha özgür ve rahat düşünebiliyorsunuz. Bu da tasarıma çok şey katıyor.

Gülin Kara (Mimar)

Mezun olduktan sonra iş hayatında belli bir rutinin içine girmeye başlıyorsunuz. Bilgisayar bütün çalışmalarımızı hızlandıran ve bizi teknolojik olarak destekleyen bir makine; ama onsuz bir şeyler yapamaz hale gelmiş olmak beni çok rahatsız ediyordu. Bu dönemde YEM’in böyle bir atölye çalışması olduğunu öğrendim. Üniversite öğrencilerinin de katılacağını duyunca, değişik neler çıkabilir diye merak ettim. Açıkçası endüstri ürünleri bölümlerinden bu kadar çok öğrencinin olacağını tahmin etmemiştim. Daha çok mekansal bir şeyler yapılır diye düşünüyordum ama workshop beni farklı bir yere getirdi. Burada mobilya gibi değişik bir tasarım boyutu içine girmiş oldum. Tasarımın objeye yönelik olarak çok farklı soruları beraberinde getirdiğini görmek, profesyonel hayatımda mimari projelere farklı noktalardan bakmamı sağlayacak. Burada bize verilen tasarım objesi kağıt ve kartondu. Dolayısıyla bir şeritten veya levhadan neler yapabilirim diye düşündüm. Daha çok mukavvayı levha gibi kullanıp, minimum kesikler açarak onu kullanılabilir bir obje haline getirmek istedim.